BelgenInIndia

Ganesh

De laatste dagen heerst er een gezellige drukte in de straten. Ganesh wordt gevierd. In iedere straat vind je dus een versierd Ganesh beeld. Het lijkt een strijd om de mooiste en grootste Ganesh, het meeste tromgeroffel en gedans.

En daar moesten we in onze straat natuurlijk bij zijn. Onze aanwezigheid werd enorm geapprecieerd ... en dus deden we spontaan mee met de festiviteiten ...

Een echt kantoor

De eerste, moeilijke dagen zijn terug achter de rug.

Moelijke maar ook leuke dagen.

Collega's Peter en Liesbet, chauffeurs Samyal en Sajid stonden zaterdagnacht Tom en mezelf aan de luchthaven ongeduldig op te wachten.
Zondagmorgen werd ik nog 'ns hartelijk verwelkomd door Stefan en Johan.
Koen kwam later op de dag ook nog 'ns binnenvallen.

Er hangt nu een bordje 'VOLZET' op de deur van Casa Colruyt.

En maandagmorgen nog 'ns enthousiaste 'goodmorning' van de 41 collega's die we hier ondertussen hebben.
Onze PL1'ers zijn aan hun eerste projecten begonnen, de javanieten zitten nog in volle opleiding, de sysadmins hebben ook al mooi werk geleverd, ...

Verdorie, het is een echt kantoor geworden !

Hoofdstuk 2

De laatste uurtjes zijn weer ingegaan. Opnieuw afscheid genomen van iedereen.

Ik ben nu aan het genieten van een laatste rustige avond thuis met Franky en de kindjes.
Glaasje wijn met aperitiefhapje. Straks wordt er een lekker pizzatje geleverd.

Morgen om 10u45 zit ik op het vliegtuig richting Hyderabad. Lies en Stefan zijn er nog steeds.
Ondertussen is Johan ginder ook al 2 weekjes.
Morgen zit Tom samen met mij op de vlucht. En Koen vliegt morgen ook dezelfde richting uit maar met een andere vlucht. We zullen nu dus met 6 Belgjes in Casa Colruyt verblijven (7 zelfs, want Peter is er ook nog een week).

Het is een ander vertrek dan de eerste keer. Ik weet nu waar ik naartoe ga. De appartementen zijn er, er zijn collega's ginder, ondertussen hebben we ook al 41 Colruyt India collega's. Tof.
Ik ben echt nieuwsgierig naar hoe het ondertussen geëvolueerd is en zie er naar uit om de mensen daar terug te zien.

Het afscheid hier zal echter minstens even zwaar worden als de eerste keer. We gaan terug een paar zware daagjes tegemoet. Ik kan het niet beschrijven. Ik ben echter nog steeds blij dat ik deze keuze gemaakt heb en wordt nog steeds heel goed ondersteund door mijn thuisfront.

Ik vlieg er dus terug letterlijk en figuurlijk terug in.

Wauw effect

Ik ben nu een paar uurtjes thuis.

Een echt wauw-effect, ik kan het niet anders omschrijven.

Wauw, wat heb ik prachtige kindjes.
Wauw, wat heb ik een schat van een echtgenoot.
Wauw, wat een lieve familie.
Wauw, wat een mooi huis.
Wauw, wat is België een mooi land en Gooik echt een mooi en rustig dorp.

WAUW !

Einde hoofdstuk 1

Voilà, de eerste 3 maanden zitten erop.

Wauw, t was een serieuse ervaring. Veel mooie momenten, ook af en toe 'ns een dipje, ...

Nu ben ik de uren aan het aftellen. Ik zie er echt naar uit om morgen voet te zetten op Belgische grond en Franky, onze kindjes, m'n familie, vrienden, belgische collega's, ... terug te zien.

Ik zal het hier ook missen : de stad, het kantoor, maar vooral de mensen, ...

Liesbet, Tom, Stefan, ... collega's en medebewoners van Casa Colruyt : een lach (met de vele absurde situaties) en een traan

Edwin, Awa en familie : begeleiders bij het ontdekken van Hyderabad

Collega's Colruyt India : tof om deel uit te maken van deze groep

Joseph : onze securityguard die altijd klaarstaat voor ons

Sajid, Javeed en Samyal : onze drivers door weer en wind. Carmagedon is er niks tegen.

...

Nog een leuke afsluiter :

op de foto zie je een affiche die op veel plaatsen in de stad hangt. Iedere keer dat we zo'n affiche tegenkomen begint Sajid hard te lachen.

Daar zijn ze weer, zegt hij dan : Tom (de grote), Liesbet (met het zwembandje), Stefan (met het eendje en Ilse (op de stoel).

Zie je de gelijkenis ?

Ramoji Film City

Gisteren deden we een uitstapje naar Ramoji Film City, een 'attractiepark' waar Bollywood films worden opgenomen. We namen de 'exclusive guided tour' : in een min of meer aircoditioned busje werden van het ene prachtige park naar de andere filmscéne (oa de Taj Mahal, Mumbai Railway station, de Hyderabadse luchthaven, ...) meegenomen ... Hier en daar werd we ook nog getracteerd op een show.

Voor ons was de attractie eerder 'naar het over-enthousiaste publiek kijken'. Omgekeerd waren wij voor de Indiërs dan weer 'de attractie van de dag', met als topattractie 'het kleine blonde poppetje Mayke'.

Meerdere keren hebben we gisteren vrij assertief moeten reageren. Nee, je mag haar niet aanraken. Nee, je mag haar geen kus geven. Nee, je mag haar niet oppakken. Nee, je mag er geen foto van trekken ...

Dan nog werden er alle vijf minuten foto's van ons getrokken.

Toch was het gisteren een zeer leuke en ontspannende dag. We hebben mooie dingen gezien, we hebben goed gelachen. Vooral met de 'western show'. Toen we zagen dat de 'comedy show' nog op het programma stond, begrepen we het niet goed. Wij waren in de veronderstelling dat we die net gezien hadden ...