Einde

Aan elk mooi verhaal komt een einde.
Gisteren om 13u ben ik in België aangekomen. Mijn Indische avontuur zit erop.
- The End -

Afscheid nemen

Vrijdagnacht stap ik voor de laatste keer op het vliegtuig richting België. Ik heb er enorm naar uitgekeken. Eindelijk terug thuis.

De laatste dagen hier staan in het teken van afscheid nemen. Ondertussen is dit een tweede thuis geworden. Het zijn dan ook weer emotionele dagen. Afscheid nemen van vrienden, van collega's, van dit 'incredible india', ...

Bij alles wat ik de laatste dagen doe, denk ik 'dit is de laatste keer'. Ik kijk nog goed rond en probeer alles zo goed mogelijk in mijn geheugen te prenten of vast te leggen op foto ...

Aan feestjes en cadeautjes heb ik in ieder geval geen tekort gehad. Ik ben serieus verwend geweest.

Het afscheidsfeestje met het prices en dreamland team :

Het afscheidsfeestje met het ecommerce, storemanagement en mailing team :

Het afscheidsfeestje met het training team :

Het afscheidsfeestje met het management team :

De laatste keer uit eten met de bewoners van Casa Colruyt vandaag :

Het leven zoals het is deel 2

Regelmatig krijg ik de vraag wat we hier 's avonds zoal doen. 'Kolonisten van Catan' en 'Carcassonne' liggen hier regelmatig op tafel en het gaat er hard aan toe ...






En ondertussen vertrekken we hier 's morgens met een ganse karavaan naar het werk.

Wie is het ?

Ons weekendje Goa heeft sporen achtergelaten. Pijnlijke sporen zelfs.

Rara, wie is het ?

ACF2 heeft geen geheimen voor deze persoon. In tegenstelling tot wat zijn familienaam laat vermoeden, kan deze persoon soms gemeen uit de hoek komen.

Naast een ander woord voor 'boot', bevat de familienaam van deze persoon ook het tegengestelde van 'ja'. Voor de insiders : dit laatste is ook een woord dat hij regelmatig kort maar krachtig moet horen bij de onderhandelingen tijdens 'kolonisten'.

Deze persoon praat min of meer hetzelfde taaltje als Liesbet. Op zijn rug heeft hij een item proberen nabootsen dat hij gebruikt tijdens zijn lange wandelingen.

Weekendje Goa

Een paar weken geleden kwamen we op het idee om 'ns een relaxerend weekendje Goa in te lassen. En voilà, van 't weekend was 't zover.

Hier bij het vertrek.

Aan 't zwembad met een lekkere pina colada.

Als echte toeristen op de scooter.

En zaterdagavond bezochten we een lokale markt. Een mengeling van standjes uitgebaat door jonge en wat oudere hippies met bvb kleding die ze zelf ontwerpen en maken , en standjes uitgebaat door Indiërs met kruiden, ...

Sysadmin Sangeetha trouwt

Vandaag mochten we het huwelijk van onze enige vrouwelijke sysadmin Sangeetha bijwonen.

We hebben er in totaal 3u voor in de auto gezeten, maar 't was de moeite.

Ze zag er echt mooi uit !

Gelukkige verjaardag, Michel

Deze week waren Michel en Marc hier een weekje op bezoek. Vrijdag mocht Michel hier zijn ..tigste verjaardag vieren. (iets van een getal dat omgekeerd hetzelfde resultaat geeft). Die dag moesten we natuurlijk op z'n Indisch afsluiten : 'A birthday cake for the birthday boy' waarvan de slagroom op het gezicht van de jarige gesmeerd wordt. Ik vond toch dat Stefan er wel heel erg veel plezier in had ...

K2

Koen en Katleen genieten op deze foto's van een lekkere cocktail. Katleen kwam vorige week zondag aan en blijft 3 weken. Koen kwam begin januari aan. De bedoeling was dat hij tot begin april zou blijven, maar na een paar daagjes ziekenhuis vertrekt hij vanavond vroegtijdig naar huis.

De Casa Colruyt bewoners wensen Koen een rustige vlucht en een spoedig herstel toe !

Het leven zoals het is - deel 1

Op weg van het appartement naar kantoor ...

We zijn weer vertrokken

Ik ben begonnen aan deel 3 van mijn avontuur. Zaterdagnacht ben ik aangekomen na een vrij vlotte vlucht. Alleen was het lang wachten op de bagage (zo'n anderhalf uur). Mijn bagage was bij de laatste 10. Deze keer niet vol met persoonlijke spullen, want die had ik hier gelaten. Met zomergerief kon ik namelijk niet zoveel doen in België. Mijn valies stak vol met knuffelbeertjes, chocolade, barbiepoppen, ... Hopelijk kan ik er een paar kindjes wat leuke momenten mee bezorgen.

Het is hier nu ook winter, wat voor ons eigenlijk betekent dat het hier nu een aangenaam zomerweertje is : mooie blauwe lucht, warm maar aangenaam temperatuurtje, 's morgens en 's avonds wat koeler.

En ondertussen hebben we hier zowaar ook een echt opleidingsteam. De voorbije maanden hebben onze nieuwe docenten meegewerkt in projecten, nu zijn ze in volle voorbereiding om zelf stukjes van de volgende opleiding te kunnen geven.

Maak kennis met ...

onze java docenten : Ashok, Liesbet, Khaja, Krishna

onze pl1 docenten : Stefan, Sashi, Praveen, Ankit

onze tegenhanger van het WAK team in België (Wendy, An, Kelly) : Devika

Einde hoofdstuk 2

Zo, binnen een kwartiertje vertrek ik terug richting luchthaven Hyderabad.

Ik kan niet ontkennen dat ik de laatste dagen aan het aftellen was.

Toch ga ik weer met een aantal mooie ervaringen naar huis.

Vandaag was een leuke afsluiter. Stefan en ik hebben gekookt voor onze collega's : an italian meal prepared by belgians with indian ingredients.

Al zeg ik het zelf : 't was lekker.

Sinterklaas In India ?

Ja, hij is ons niet vergeten ... dat zou je bijna denken als je dit zit staan ...

Maar nee hoor, het is ons Lies die vannacht terug aangekomen is. Na een deugddoende vakantie, is ze terug klaar voor een aantal maandjes India en ze bracht een voorraadje lekkere chocolade (o.a. boucheekes, hmmmmm ...) mee voor haar belgische en indische collega's. In haar koffer zat ook speculoos en een fles amaretto. Ik vermoed dat ze nog iets van me verwacht deze week ... Tiramisu op Ilse's wijze, misschien ?

Het was 5u voor we in ons bed lagen (Sajid zou zeggen, daar gaan ze weer : bla bla bla bla).

En ongelooflijk maar waar : vanmorgen om 10u was 't pooja in de garage van Casa Colruyt. Dat deed zeer (het lawaai is te vergelijken met die van een openluchtfuif).

Indian Wedding

Vaak hebben we het met onze Indische collega's over culturele verschillen. En natuurlijk is het huwelijk één van de gespreksonderwerpen als het daarover gaat.

Ik herinner me nog goed één van de gesprekken met Kotesh, onze finance manager, toen hij me een aantal maanden geleden vertelde dat de zoektocht naar een levenspartner voor zijn jongere broer gestart was. Ik kon het toen allemaal nog niet zo goed vatten, maar één afspraak hebben we wel gemaakt : hij zou me uitnodigen als het huwelijk zou plaats vinden. En voilà : vandaag mochten we naar de receptie van het huwelijk. Die startte met een zeer uitgebreide fotosessie : alle genodigden mochten één voor één met het gloednieuwe koppel op de foto. En daarna volgde een walking dinner.

Petra Boss

Vorige week kwam collega Petra aan. Na een aantal dagen had ze om de één of andere reden al een bijnaam : Petra Boss. Tja, als je hier de drivers verbiedt om te toeteren, dan vraag je er natuurlijk zelf om ...

Op deze korte tijd werd Petra al 'ns ziek (en ze gaf het mij door ...), werden we om 3 uur 's nachts al 'ns wakker getrommeld : we kregen nieuwe bovenburen en die vonden 3u blijkbaar een zeer goed uur voor een inwijding van hun appartement. Ze hadden dan maar een ganse fanfare meegebracht. Ook MII Petra bestaat ondertussen al op de WII, insiders begrijpen wel wat ik bedoel.

Van het mooie weer hier nu, kan je alleen maar goedgezind rondlopen. Als het in België vriest en wij kunnen hier een verfrissende plons nemen in het openluchtzwembad, dan lachen we toch wel een keer, sorry daarvoor.

Op het filmpje hieronder kan je de lawaaierige pooja om 3u 's nachts zien. De kwaliteit van het filmpje is niet zo goed, maar het gaat 'm vooral om het helse lawaai.

Rondreis Incredible India

2 november was één van de data waar ik tijdens dit verblijf in India naar uitgekeken heb. Franky kwam die dag in Hyderabad aan.

Ondertussen heb ik er 5 maanden in Hyderabad opzitten. Tijd om samen een paar andere stukjes van India te verkennen.

Op 5 november zijn we vertrokken richting Delhi. Onze chauffeur voor de volgende 5 dagen stond ons aan de luchthaven op te wachten. In Delhi zijn we 2 dagen gebleven.
Op 7 november zijn we richting Agra gereden, een rit van ongeveer 4 uur.
De volgende dag zijn we richting Jaipur vertrokken, opnieuw een rit van ongeveer 6 uur.
En op 10 november zijn we naar Goa gevlogen, waar we 3 dagen gebleven zijn.

India blijft een land van contrasten : rijk en arm, veel mooie en minder mooie dingen, veel vriendelijke mensen maar ook veel mensen die iets van je willen.

Het was een mooie ervaring. De volgende dagen geef ik een meer gedetailleerd verslag van de 4 delen van onze reis.

Hier volgt al een voorsmaakje


Voor de ingang van de Taj Mahal in Agra



Taj Mahal op de achtergrond










Amber Fort in Jaipur




Goa

Info Infoco & Autonomie

Donderdagnamiddag gaf Philip de 'Info Infoco' en 'Autonomie' presentatie.

Onze collega's mochten daarna nog in groep een aantal voorbeelden van 'autonomie' uitwerken. En het resultaat van het groepswerk mocht naar voor gebracht worden door 1 van de groepsleden.

Het was duidelijk : de autonomie-boodschap is overgekomen.

Gelukkige verjaardag, Stefan

Voor Stefan z'n verjaardag trakteerden we hem op een lekkere chocolade 'birthday cake'. En zoals je kan zien op de foto, beginnen we hier ook de Indische gewoontes te volgen ...

Gastvrijheid

Wat me van India altijd zal bijblijven, is de gastvrijheid en het familiale leven. Mensen die het met veel minder middelen moeten doen dan wij, ontvangen ons met open armen in hun huis. In een huisje van een paar vierkante meters wonen ganse families (vader, moeder, broers, zussen, nonkels, tantes, kinderen, ...).

Onze chaufeurs lieten onze vorige week hun wereld zien. Het was echt de moeite waard.

Op bezoek Bij Samyal (met de lichtblauwe jas)

Op bezoek bij Sajid

Bij Husein

Bij Javeed

Lies en kindjes

Diegenen die Liesbet kennen, weten dat ze een groot hart heeft voor kleine kindjes.
Een tijdje geleden kocht ze een voorraad mini-riksha's aan (aan de laagste prijs!).

En kijk, vandaag zaten er voor ons appartement twee kleine kindjes te spelen met welgeteld 2 legoblokjes en een klein helikoptertje. Het waren kindjes van de arbeiders die onze straat aan het oplappen zijn nu het regenseizoen achter de rug is.

De kindjes hadden schrik van ons (rare white faces). Maar het deed deugd om later van op ons terras te zien hoe ze genoten van die 2 kleine speelgoedjes die Liesbet hen gaf.